Rüyamda nasihat üzerine nasihat veren adamın serçe parmağı kopmuş, dün gece fark ettim. O adam ki, ismini söylemedi ve ismimi sormadı hiç. Yalnızdı, en az hepimiz kadar. Uykuya dalışları çok terli ve derin nefesli. Her gece beslediği kuşların kafasını öpen ve kendisini hiç mi hiç sevemeyen bu adam -rüyalarımın nasihatçısı, adını BOŞAGEÇİRİLMİŞÖMÜR koydum- “Bakma kopuk parmağıma.” dedi. “Bakma kopuk parmağıma, kulak karıştırmaktan başka işe yaramıyordu zaten. ”