Tüm atları ikiye bölük çayırlarda elmaları dörde bölüp altı kişiye paylaştırıyoruz; evet, diğer ikisini hiç mi hiç sevmiyoruz. Onlar olamadığımız kadar aşık, olamayacağımız kadar mutlu. Daha sonra da bir pamuk prenses masalı yaratırız, hayvanların kalplerine kıyamadığımız. 

   Kendini taşa çevirip de muhafaza ediyormuşsun rüyalarımın agoralarında. Bunca fotoğrafa gerek yoktu ki seni olduğun gibi hatırlayabilmem için. Sen son günlerinde biraz kendin olmuştun mu ne? Biraz yalana tutkun yani, biraz kendine peygamber. Benim son günlerim çok turuncuydu, istesen çil bile çıkartabilirdi göklerim. 

   Çok büyük bir boşluk bulmamız gerekiyordu kargalar da düşebilsinler diye. Sonra belki birkaç kutsal kitap düşürür senin sevgili tanrın bize dedim, gülümsedin. Senin gezegeninde boş zaman Meryemlerini sevmiyorlardı belli ki. Senin gezegenin kumla örtülü bir patates tarlası. Senin gezegeninde aşık atları vururlar bayram arifelerinde.

   Kuşlokumu ve kendime ait olmayan bir çocukluğun babaanneleri ile aslında çok erken verilmiş kararlardan ve Kikimuş isimli siyahi bir tanrıdan konuşuyoruz. Şimdi ona Gece diyorlar. Şimdi ona Gece, bana da insan diyorlar. Derimi pürüze boğan binlerce görünmez böceğin arasından geçerek sana sığınıyorum.  Kendi gölgeme gerecekler beni.

   Kendimi kanına gizledim, kurtulamayacaksın benden. Sana sevmediğin şairlerin şiirlerini okuyacağım, uykunu böleceğim, durmadan konuşacağım ve gitme diyeceğim. Gitme, gözlerine inen perdeler toza bulanmış; ağlarsan çamura batar bu hikaye. Balçıkla sıvanmış bir güneşe tapınır ve ibadet olsun diye civciv besleriz.

   Bilmediğim bir günün öğlesinde oturup tüm mektupları yırttım. Konuşarak bir şeyleri boğulmaktan kurtarmaya çalışmanın ne kadar yararsız olduğunu anladım. Notalardan ve kahkahaların samimiyetinin gerçekliğinden bir bok anlamadan uzun yıllarımı tamamladım. Tamamlandım en sonunda yağmurun sararttığı bir kaldırımda. Sesini yükseltişini hatırladım, ağlamadım.

   Yalnızlığı kendimden daha çok sevdim. Sevmeyi sindirdim ve şekillendirdim. Dedim ki gitmek dediğin iki hecedir ve insan azmederse iki gece boyunca içerek gitmeyi becerebilir.