Yankılı kahkahasıyım kâbusların.

(Bugün Perşembe, hava biraz bulutlu, saatler geçimsiz.)

 

Daha çok üzülürsünüz, gereksiz sevişmişlikleriniz yüzünden.

(Tarihin tekerrürü bu, aslında aynı boku 18 iken de yemiştiniz.)

 

Bazı günler kanalizasyona karışıyor uykularım.

(Yoğun likittir gözyaşları sıçanların.)

 

Renklerini kaybetmiş ihtiyarlara saygı kuşağında bu hafta naftalin konuğumuz olacak.

(Hatıraları zehirli ölümlüler tanrılık yarışında ağır bir yenilgi aldı.)

 

Senin balonun uçamaz çocuk, hayal gücü zayıf yalanların.

(O ağaca çıkamayacaksın, o topa vuramayacaksın diğerleri gibi.)

 

Bana yazılmış şiirler de vardı ama bilemiyorum kaç asırlıktı.

(Kimsenin beni sevdiğine inanamadım, senin yüzünden belli ki.)

 

Tel zımba tutturmaz saman kâğıt aşklarımızı birbirine.

(Yalan yağların suyumun üzerinde yüzüyor, karış yalvarırım bana.)

 

Sen bir perişansın yoğun otobüs güzergâhlarında ısınmayı deneyen.

(Hepimize yutturduğun aynı hapmış; bebe aspirininden bozma.)

 

Bol kahve lekeli koltuk beni kucakladı.

(Seni özledim dedi, diğerleri senin gibi değildi.)

 

Rüyalarımda inandırıyorum kendimi beni sevdiğine.

(Koltuk da bunu onayladı, olsam olsam rüyayım şartlandırdığın kendini dedi.)

 

Çekmecesizlik karmaşasına denk hayatlarımız.

(Ütüsünü bozuyorsun karmaşık kadınlarını üzerime yıkarak sevdamın.)

 

Oysa iyi insanlarız, çevremiz kötü.

(Bir dağ başı bile kopartamaz bizi pisliğimizden.)

 

Önce yumurtaya sonra yalana buladın beni.

(Lezzetsizim, içime sevgini katmadın.)

 

Köşesiz konuşmalarımızda hep bir yalan korkusu.

(Korkuyorum daha fazla sevgi beslersem eritirim kalıbımı diye.)

 

Ben küçük bir kadınım içine girdiği adamın şeklini alan.

(Kimilerine göre karaktersizlik, kimilerine göre uyumdur bu dediğim.)

 

Kat izi bıraktı sevdan atardamarlarımda.

(Bazen kalbim tekliyor, kusuyorum; geçiyor.)

 

Yapay olmayı beceremeyen bir robottum gençken.

(Düşündüm de beni sevmen için hiç çabalamadım.)

 

Bir gülüşün vardı öpüşüne ağabeylik eden.

(Duldur şimdi penceremdeki tüm çilek çiçekleri.)

 

Keser atarım gerekirse paslı teneke ümitlerimi.

(Her bıçak yine bana saplanıyor.)

 

Yatağında uzun koyu saçlar, yastığında anlamsız tuz gölleri.

(Bugün bir adam gördüm sana yine hiç mi hiç benzemeyen.)

 

Yirmi sekiz dişimi gösterecek kadar büyük güldüm.

(Kırmızı ruju yakıştırmazdın sen bana, şimdi hatırladım.)

 

İçimde kalırdı söylemeseydim.

(Bir itiraf saati yaşacağız seninle, gecelerimizi karartacak cinsten.)

 

Hesabını sormayacağım, yorulmayacağım, alışacağım.

(Yine seni seviyor olmanın alışkanlığıyla uyuyacağım, bol rüyalı.)

 

Kim ihtimal verirdi böylesi cümlelere, hele ki sen, hele ki ben; öyleyken…

(Böyle.)

En çok ben üzüldüm ama ilan edilmiş bir husumetimiz yoktu.

( Bir aşkın ispatı değildir yalan yanlış gözyaşları.)

 

En berrak günlerimde iç karartan apartman boşluklarını anar yaralanırdım.

( En büyük düş kırıklığısın boşa geçmiş zamanlarımın.)

 

Ben bu fotoğrafa geçmiş zaman yalanları adını taktım.

( Sen olsan ne gençmişim ve de yakışıklı derdin.)

 

Asansörleri kesilir bindiğim tüm elektriklerin.

( Ters giden bir şeyler var hayatımda.)

 

Bir başka yanık saça dokunamayacak artık ellerin.

( Korkma, henüz ölmedim; ölemeyeceğim.)

 

Öğürürsün dumanlarında sevişmeler sonrası sigaraların.

( Hassas değildi kalbin miden kadar.)

 

Elinde çiçeklerle Rapunzel kuleme tırman.

( Nefes darlığıdır tüm kavuşmaların bedeli.)

 

Zamansız çalan telefonların hep bir aldatma belirtisi.

( Beni yorardı umursamazlığın kaç kadın ağlattın?)

 

Kapkaça uğrayan kız çocuğu gibi kalbim.

( Diz kapaklarımın parçalanması değil çorabımın kaçması önemsediğim.)

 

Gördüğümde seni, asfalt kucaklayacak beni.

( Düşmemem için tutardın, uçmayı beceremedim ki.)

 

Aynı rüzgarda ellerimiz üşüyor, ısıtamayız birbirimizi.

( Uzak artık bana sırtıma batan göğüs kılların ve çıplak kalamayışların.)

 

Sen duvar dibine kıvrıl hatıralarımızın.

( En çok ben düşündüm, en çok sen üşüdün.)

 

Beni bir başkası özlüyor, üzülmüyor musun hiç?

( Bilmem farkında mısın, uzun zaman oldu görüşmeyeli.)

 

Elbette yazacağım, çekip gitmedin mi sanki?

( Bu sefer geri dönüşü yok demek bana düştü.)

 

Hepimiz üzüldük, denize bakmazdı pencereleri evlerimizin.

( Tren var aramızdan geçen, uzun ve paslı bir tren.)

 

Yarım saatte bir mola veren top keksiz bir otobüs gibisin.

( Ne bırakıp gidebiliyorum ne rahat edebiliyorum.)

 

Beni sevdiğini -yarım yamalak- duymayı özledim.

( Yazıların söz veriyordu, kahramanı değilmişsin hikâyelerinin.)

Sen pavyonlarımın assolistisin.

( Konsomasyona çıkmaz ki taşra delileri.)

 

Yol kenarında biriken çamurlu sular benim gözyaşlarımdı.

( Sen yine durmaksızın benden kaçıyorsun üzerine sıçramayayım diye.)

 

Bir perşembe gelecek ve sen bana döneceksin

( Hiçbir günün özel bir anlamı yok oysa bizim için.)

 

Hatıralarım gerçekliğini yitiriyor.

( Sanki altı parmaklı bir aşk tanrısıydın.)

 

Bu filmleri birlikte izlemiştik, ben ağlanacak yerde ağlamıştım.

( Senin yanında hiç sarhoş olmamamın gururunu bir madalya gibi taşıyorum.)

 

Belediye anonsları kulaklarımı tırmalıyor, kalbim zarsız ve zararsız.

( Yeni bir okul açılmış, kapısından hiç geçmeyeceğimiz.)

 

Sadist çocuğun tekiydin camıma kan atan.

( Kantopunun içine morarmış gözaltlarını gizlerdin.)

 

Peygamberine ihanet eden ilk hainimsin.

( Beni unutman pek de önemli değil cemaat arasında.)

 

Sonbaharda söner kandilleri ölülerin.

( Mezar taşlarımız çok uzaklarda ve ruhumuza mastika.)

 

Melek de olabilirdim cinnet geçirmek yerine. 

( Kavga sonrası sevişmelerimiz de olmadı hiç.)

 

Balıkların solungaçları ne kadar da kırmızı.

( Nefreti soğumamış, öleli çok olmamıştır.)

 

Bir kumbarası daha kırıldı çocukluğumun.

( Tedavülden kalkmış tüm belkilerim.)

 

Elma dişler gibi dişliyorum dişlerini.

( Portatif sevdiğimsin delik kalbime sığdırabildiğim.)

 

Hangi şehre gitsem oranın yerlisiyim.

( Kimse bana neden diye sormuyor hüzünlendiğimde.)

 

O şehri benden başkası sevemezdi.

( Yitirdiğinde hatıralarını sen de anlayacaksın.)

 

Seni benden başkası sevemezdi.

( Bunu benden kurtulduğun bir kürtaj sonrası algılayacaksın. )

 

Bir cımbızın kalmış çantamın derinliklerinde.

( En dikenli kaktüsüsün kâbuslarımın.)

 

Geri veremem, paylaşamam da bırakmak zorunda kaldıklarımı.

( Mutfağa sessizce gelme, tüm bardaklar ziyan olur.)

 

Keşke daha çok fotoğrafımız olsaydı.

( Sen sevmeyi bile ertelemiştin oysa beni.)

 

Düşünmekten ve düşünmemekten zaman bulamıyorduk yaşamaya.

( Aynı kadroyu yeniden toplasalar bir daha varım.)

 

Sen vardın ben vardım bir de diğer insanlar vardı.

( Benim cennetim çok tozlu ve kırık fayanslıydı.)

 

Üç bacaklı kedinin kalbime saplanmış kesik bacağısın.

(Ben güneşe ne zaman baksam bulutlar kaçışır.)

 

İnsan sevgilisini değil, sevdiğini aldatıyor.

(Bu cümlede kim maktul tanrı bile bilmiyor.)

 

Yağmur tüm günahkârların abdesti.

(Bazı adamlar bazı adamlara hiç benzemiyor.)

 

Bir daha beni öpersen çığlığım gözlerimi çatlatacak.

(Bağlanırsam diye korktum ama hemen avutuldum.)

 

Yokuş yukarı sevgilerin yokuş aşağı yuvarlanışlarıyım.

(Yağmur yağmasaydı kalbim yorulmazdı.)

 

Dişlerimi gıcırdatıyor, unuturken hatırlıyorum.

(Sokaktan bozacı geçse umurumuzda olmayacak.)

 

Dudağımı yaladım, eser miktardasın.

(Tuz, şekeri her zaman ezip geçti.)

 

Şeytantırnağısın çocukluk ellerimin.

(Küçükken de en çok kedileri ve annemi severdim.)

 

Kimi sevmiyorsam ondasın, korkuyorum.

(Senin daha çok benin vardı, onun daha çok elleri.)

 

Hatırana gözyaşı bulaştırdım, beni affet.

(Ama tam da ağlamadım, bir anlık gafletti.)

 

Hep gülerek anacaktım oysa seni, olmadı.

(Zevk nidaları boş evlerde yankılanır şimdi.)

 

Bir gün karşıma çıkıp keşke diyecektin.

( Defterime öyle yazmışsın ya da ben öyle anladım.)

 

Hatıralar her yerden fırlıyor. 

(Kapıları açabilecek anahtarlardan kurtulamadım.)

 

Neyi layıkıyla yapabildin ki beni öldürebilesin?

(Oysa o kapının arkasında ne sen kaldın ne de biz.)

 

Ayak tırnaklarım acıyor gidişlerini düşündüğümde.

(Bir acil servisin en dandik saatindeyiz ikimiz.)

 

Ben, ben demeden önce sen diyenlerdendim.

(Bencillik fışkırıyor ter bezlerinden.)

 

Bir adam var, kovarsa gidemem.

(Sen de vardın ve gidebilmiştim bir dönem.)

 

Bir adam var, kovarsam gidemez.

(Sana mı benziyorum ne istemeden?)